Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony! Aby dowiedzieć się więcej o plikach cookies lub je usunąć zobacz naszą politykę prywatności. Polityka cookie

26. Niedziela zwykła                         30.09.18.

       Lb   11,25-29   Jk 5,1-6     Mk 9,38-48      

 

„Pan mówił z Mojżeszem. Wziął z ducha, który w nim był i przekazał go siedemdziesięciu starszym”. Mojżesz był wybrany przez Pana do wielkich dzieł, dlatego otrzymał ducha Bożego jako pierwszy. Potem Bóg przekazał go także starszym. Mojżesz cieszył się z nimi. Początkujący w służbie Bożej Jozue był zazdrosny. Usłyszał: „Oby tak cały lud Pana prorokował, oby mu dał Pan swego ducha!” Oby cały Kościół dziś miał te dary.

Pan Jezus czynił cuda mocą Bożą. Udzielił jej też Apostołom. I komuś jeszcze. Oni zaprotestowali, bo jak mówili: „nie chodzi z nami”. Jezus pouczył ich: „przestańcie zabraniać mu… kto bowiem nie jest przeciwko nam, ten jest z nami”. Nawet „kto poda kubek wody do picia”, buduje Królestwo Boże. Każdy zły czyn burzy go. „A kto by się stal powodem grzechu dla jednego z tych małych, lepiej by mu było kamień młyński uwiązać u szyi i wrzucić go w morze”. Złych czynów należy unikać nawet kosztem utraty oka, ręki, nogi.

Św. Jakub przypomina sprawiedliwość Bożą i piętnuje bogatych, który krzywdzą biednych: „woła zapłata robotników, którą zatrzymaliście… żyliście beztrosko na ziemi… potępiliście i zabili sprawiedliwego”. Mówi szyderczo: „tuczyliście serca wasze w dniu rzezi”. Z tej ziemi weźmiemy tylko uczynki; dobre i złe. One będą podstawą do nagrody, albo do odrzucenia. Warto o tym pamiętać przez całe życie i nie ryzykować odrzucenia.

Liturgia dnia

 

Słowo na niedzielę

Potrzebna pomoc

Intencje modlitewne

Wydarzenia

Polecamy

Termomodernizacja

termomodernizacja.jpg

Dofinansowanie

ministerstwo-kultury.jpg