Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony! Aby dowiedzieć się więcej o plikach cookies lub je usunąć zobacz naszą politykę prywatności. Polityka cookie

19. Niedziela zwykła                         12.08.18.

       1 Krl   19,4-8     Ef 4,30-5,2   J 6,41-51        

 

Prorok Eliasz „umocniony tym pożywieniem szedł czterdzieści dni i czterdzieści nocy aż do Bożej góry Horeb”. To dar Boży napełnił proroka taką mocą, ale potrzebny był też pokarm ziemski; spełnił rolę znaku. Dodajmy, że prorok gorliwie służył Bogu i narodowi i jeszcze miał do spełnienia ważne zadania. Wniosek: kogo Bóg posyła, daje mu pokarm na drogę i siłę do działania.

Pan Jezus mówi nie do jednego sługi, ale do narodu. Obiecuje pokarm nadzwyczajny o nadzwyczajnych właściwościach. Mówi: „Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli ktoś spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. Chlebem, który Ja dam, jest moje Ciało”. To Pokarm w drodze do nieba, z mocą Bożą do pokonania wszelkich trudności i przeszkód. Dzieło Boże, którego rozum nie pojmie; ale przyjmie wiara. Tylko ten, „kto we Mnie wierzy, ma życie wieczne” – warunek Pana.

Nawet Pokarm Boży nie zastąpi naszej pracy i modlitewnego czuwania. Kościół powtarza za Apostołem: „Bracia, nie zasmucajcie Bożego Ducha Świętego” i przechodzi do konkretnych porad: „niech zniknie spośród was wszelka gorycz, uniesienie, gniew, wrzaskliwość, znieważanie z wszelką złością”. Oto droga, którą prowadzi Kościół: „Bądźcie dla siebie dobrzy i miłosierni. Przebaczajcie sobie, jak i wam Bóg przebaczył… postępujcie drogą miłości”. To droga trudniejsza i dłuższa niż proroka Eliasza. Ale i Pokarm doskonalszy!

Liturgia dnia

 

Słowo na niedzielę

Potrzebna pomoc

Intencje modlitewne

Wydarzenia

Polecamy

Termomodernizacja

termomodernizacja.jpg

Dofinansowanie

ministerstwo-kultury.jpg