Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony! Aby dowiedzieć się więcej o plikach cookies lub je usunąć zobacz naszą politykę prywatności. Polityka cookie

1. Niedziela Adwentu

     Iz 63,16-64.2-7   1 Kor 1,3-9     Mk 13,33-37         3.12.17.

 

„Ty Panie, jesteś naszym Ojcem… Obyś rozdarł niebiosa i zstąpił”. Prorok wypowiedział całą wiarę Izraela, że Bóg ich kocha i nadzieję, że kiedyś przyjdzie na ziemię. A tu źle się dzieje: „grzeszyliśmy przeciw Tobie od dawna i byliśmy zbuntowani”. Ale wiara w przebaczenie jest większa: „A jednak, Panie, Ty jesteś naszym Ojcem. My jesteśmy gliną, a Ty naszym Twórcą”. Uczmy się wiary.

Życie nasze ma być oczekiwaniem na przyjście Pana. „Rzecz ma się podobnie jak z człowiekiem, który udał się w podróż… powierzył swym sługom staranie o wszystko… Czuwajcie więc, bo nie wiecie, kiedy pan przyjdzie”. To nie są słowa groźby, ale zachęta do świadomego przeżywania każdego dnia życia. Nie wiemy, kiedy się skończy, a odpowiemy za każdą jego chwilę.

Św. Paweł uzupełnia przypowieść. Tamten pan wyjeżdżając nie miał kontaktu ze sługami. Nasz Pan nie tylko udzielił nam wielkich łask: „Zostaliście wzbogaceni we wszystko; we wszelkie słowo i wszelkie poznanie. Nie doznajecie braku żadnej łaski oczekując objawienia się Jezusa Chrystusa”, ale będzie nas prowadził przez całą drogę do nieba: „On też będzie umacniał was aż do końca, abyście byli bez zarzutu w dzień Pana… Wierny jest Bóg, który powołał was do współuczestnictwa z Synem swoim”. Bóg bardzo pragnie mieć nas w niebie…

Liturgia dnia

 

Słowo na niedzielę

Potrzebna pomoc

Intencje modlitewne

Wydarzenia

Polecamy

Termomodernizacja

termomodernizacja.jpg

Dofinansowanie

ministerstwo-kultury.jpg