Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony! Aby dowiedzieć się więcej o plikach cookies lub je usunąć zobacz naszą politykę prywatności. Polityka cookie

Wniebowzięcie Najśw. Maryi Panny

       Ap 12,1-10     1 Kor 15,20-26   Łk 1,39-56             15.08.17.

„Świątynia Boga w niebie się otwarła” – to zapowiedź wielkiego wydarzenia. „Ukazał się wielki znak na niebie: „Niewiasta obleczona w słońce…” – zwiastuje dobro dla ludzkości. Ale jest też drugi znak: „wielki smok ognisty”. To groźba dla świata – będzie walka. „Smok stanął przed mającą urodzić Niewiastą… aby pożreć jej Dziecko”. Bóg uratuje Dziecko i Niewiastę i „nastanie zbawienie, potęga i królowanie Boga i władza Jego Pomazańca”.

Ewangelia ukazuje zapowiedzianą Niewiastę wędrującą przez góry do krewnej, która w Duchu Świętym poznała tajemnicę Jej macierzyństwa i oddała hołd nazywając „Matką mojego Pana”. Wtedy Maryja wyśpiewała hymn uwielbienia Bogu, który „wejrzał na uniżenie swojej służebnicy… i wielkie rzeczy uczynił”. Po radosnym powitaniu przyszło trzy miesiące zwyczajnej, codziennej pracy.

Św. Paweł innymi słowami opisuje naszą rzeczywistość: „jak w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy będą ożywieni”. Grzech wszedł przez człowieka, objął wszystkie pokolenia. Doczekał się odkupienia przez Chrystusa. Teraz znów łaska może objąć każdego, kto tego zapragnie. Najwspanialszym Owocem odkupienia jest Matka Jezusowa, którą „błogosławić będą wszystkie pokolenia”. Razem z naszym pokoleniem błogosławmy Ją nie tylko w tę uroczystość, ale każdego dnia.

Liturgia dnia

 

Słowo na niedzielę

Potrzebna pomoc

Intencje modlitewne

Wydarzenia

Polecamy

Termomodernizacja

termomodernizacja.jpg

Dofinansowanie

ministerstwo-kultury.jpg